Afval? Het einde!

Afval? Het einde!

Het blijkt dat er in de Grote Oceaan over een oppervlakte van enkele malen die van Nederland een ‘plastic soep’ drijft: kleine stukjes plastic afval die niet oplossen. Dat is gevaarlijk voor de zeedieren, maar ook voor onszelf, want de oceanen zijn een grote zuurstofleverancier.

Plastic soup volgt de golfstromen. bron: Wikipedia

Nu heeft de Nederlander Boyan Slat (geboren in 1994) miljoenen gekregen voor zijn idee om de plastic soep op te ruimen. Eigenlijk is het raar dat we zoveel afval laten rondslingeren dat het miljoenen (en waarschijnlijk nog veel meer) gaat kosten om onze eigen rommel weer op te ruimen.

Afval voorkomen is veel goedkoper dan afval weggooien. Afval voorkomen kunt u zelf doen: gooi zo weinig mogelijk eten weg, neem een eigen boodschappentas mee naar de winkel, koop producten met zo weinig mogelijk verpakkingsmateriaal (dus niet via internet), plak een ja/nee-sticker (of nee/nee) op uw brievenbus, breng nog bruikbare goederen naar de kringloop (koop daar ook eens iets), laat uw apparaten repareren i.p.v. een nieuw te kopen, enz. enz.

Vliegen? Liever niet

 

Vliegen? Liever niet.

 

Op 19 februari staakten de piloten van Transavia 1 ochtend. Er is veel rumoer over de 7000 passagiers die hiervan de dupe zijn. 7000!!!!! passagiers op 1 ochtend van 1 vliegtuigmaatschappij. Het is schrikbarend om te zien hoe normaal de meest vervuilende vorm van vervoer is geworden en hoe deze vervoersvorm nog steeds gestimuleerd wordt om verder te groeien. De vliegtuigmaatschappijen worden sterk ontzien als het gaat om milieuaspecten: ze worden niet genoemd in de akkoorden van Parijs, er wordt nog steeds geen accijns geheven op kerosine. De bewoners in een grote straal rond vliegveld Lelystad moeten het maar accepteren dat zij de overlast van de vakantievluchten van Schiphol krijgen, omdat Schiphol dan nog verder kan groeien en nog meer kan vervuilen.

 

Ik sprak met iemand die binnenkort een korte week naar Egypte gaat ‘omdat hij het voor die prijs toch niet kon laten liggen?’ Ook kwam de opmerking ‘Als de aarde toch kapot gaat, laten we het dan maar snel doen.’ Hij had natuurlijk best nee kunnen zeggen tegen een spectaculaire aanbieding van vliegreizen. Dat kunt u ook. Is uw argument dat het vliegtuig toch vliegt, dus dat 1 passagier meer of minder niet uitmaakt? Als er genoeg lege stoelen voor een vlucht zijn gaat die vlucht waarschijnlijk niet door. Hoe vaak vliegt u? Kan het een keertje minder? Daarmee bespaart u echt veel CO2-uitstoot en andere vervuiling. Wordt u die passagier die zorgt voor een lege stoel?

 

December vleesmaand?

December vleesmaand?

In de Trouw van 10 oktober jl. werd gemeld dat Babette Porcelijn in haar net verschenen boek ‘de verborgen impact’ de mensen vooral bewust wil maken van de verborgen impact van hun gedrag op het milieu. Je hoeft niet per sé koud te douchen om duurzaam te zijn. Het belangrijkste is om minder (overbodige) spullen te kopen, want dat heeft de grootste impact. Daarna volgt minder vlees eten.

Vlees eten is als voedingssysteem erg ineffectief; voor een kilo vlees is een paar tot veel kilo plantaardig voer nodig (voor 1 kilo rundvlees bijv. 25 kilo voer en 15.000 liter water!). Misschien eet u zelf al minder tot geen vlees? Prima! Maar hebt u wel een huisdier dat vlees eet (een kat of een hond, bijv.), dan gaat die milieuwinst weer (gedeeltelijk) verloren. U begrijpt dat een vleesetend huisdier uit duurzaamheidsoverwegingen niet handig is.

Kerst is een periode waar gezellig samen eten een belangrijk onderdeel van is geworden. Luxe vleessoorten lijken er bij te horen en de laatste tijd komt ook het gourmetstel steeds vaker op tafel. Juist bij gourmetten wordt vaak veel vlees gegeten. Leg het accent dit jaar eens op de bijproducten: lekkere salades, stokbrood, sausjes, …. Probeer ook eens vegetarische vleesvervangers en bepaal zelf hoeveel stukjes vlees u per persoon nodig hebt. Dat is vaak minder dan de slager aanbeveelt.

Gepersonaliseerd? Hoezo?

Gepersonaliseerd? Hoezo?

Het abonnement van mijn smartphone loopt binnenkort af, dus ben ik op zoek naar een vervolgabonnement. Mijn leverancier heeft natuurlijk ook door dat mijn abonnement afloopt en komt tijdig met een voor mij speciaal voordelig aanbod. Ze hebben mijn gebruiksgegevens, dus kunnen dat aanbod waarschijnlijk prima op mijn gebruik aanpassen.

Toch niet

Dat laatste blijkt waarschijnlijk toch moeilijker dan verwacht. Mijn gebruik kenmerkt zich door veel belminuten en weinig internetgebruik, omdat ik bij internet vaak wacht tot ik een Wifi-verbinding heb. Mijn provider stelt nu een abonnement voor met veel te weinig belminuten en een voor mij absurd overschot aan MB’s per maand. Verwachten ze nu echt dat ik daar enthousiast over word?

Niet de enige

Mijn provider is niet de enige die mij ‘blij maakt’ met overtollige ballast. Mijn leverancier van internet en tv thuis stuurde me een aantal maanden een juichende brief waarin trots werd vermeld dat mijn internetsnelheid omhoog ging en een nieuwe app. Door deze verbeteringen gingen de maandelijkse kosten natuurlijk wel met ruim 10 % omhoog. Het enige wat mij hier interesseert is de kostenverhoging. Ik zie voor mezelf geen enkel voordeel van beide ‘verbeteringen’ en wil graag mijn oude abonnement behouden met de bijbehorende kosten. Maar ja; dat is natuurlijk niet mogelijk.

Moe

Ik had verwacht dat alle digitale volgsystemen die bijhouden wat ik digitaal uitspook zouden leiden tot aanbiedingen die daarbij aansluiten. Daarin word ik toch regelmatig teleurgesteld. Ik krijg de indruk dat wordt uitgegaan van standaardprofielen waar ik word ingepropt. Wat heeft het dan voor zin om mijn digitale activiteiten bij te houden? Dat vind ik toch al niet leuk, maar als je het doet, doe er dan ook iets mee in mijn voordeel!

Beroepsdeformatie

Nu snap ik wel dat de medewerkers van al die aanbieders zelf de hele dag met technologische ontwikkelingen bezig zijn en daardoor wellicht de indruk krijgen dat iedereen op diezelfde manier met hun product bezig is. Lieve medewerkers:

Wordt wakker! Dat is niet zo!!!!!

 

Eyeopener

Lieve medewerkers: wisten jullie dat er ook mensen zijn die hun smartphone vooral gebruiken om te bellen? Mensen die geen films kijken op hun mobiel? Mensen die… Dat weet ik, omdat ik zelf zo iemand ben. Ik heb aan weinig genoeg en ga dan ook op zoek naar een andere leverancier.

 

 

Make our planet great again

Make our planet great again

Emmanuel Macron, de nieuwe president van Frankrijk, vatte duurzaamheid heel mooi samen met zijn woorden ‘Make our planet great again’.

In de media komt steeds meer aandacht voor duurzaamheid. De berichten zijn soms teleurstellend (president Trump die Amerika wil terugtrekken uit het klimaatakkoord van Parijs, jongeren die dit besluit erg jammer vinden, maar aangeven zelf niets te doen aan duurzaamheid, enz.). Nu zijn jongeren niet de enigen die ‘niets’ aan duurzaamheid doen, want we kunnen er zelf ook wat van: waarom apparaten uitzetten als we ze de volgende dag weer aan moeten zetten? Het datagebruik op vakantie in het buitenland is geëxplodeerd nu we niet meer extra hoeven te betalen in het buitenland. We klagen over de luchtkwaliteit, maar stappen wel zelf (meerdere keren per jaar) in het vliegtuig voor (een korte tussendoor)vakantie. Het is immers spotgoedkoop. En voor het ritje naar de sportschool is de auto toch eigenlijk onvermijdelijk.

Gelukkig zijn er ook hoopgevende berichten, zoals bovengenoemde woorden van president Macron. Ook leidt het besluit van president Trump tot een grotere eensgezindheid van de andere ondertekenaars van het klimaatakkoord. Een ander positief bericht uit de Gelderlander is dat consumenten (wij dus) in 2016 27 % meer hebben uitgegeven aan voedsel met een duurzaamheidskeurmerk. Het gaat dan om keurmerken als Biologisch, Fair Trade/Max Havelaar, ASC (voor gekweekte vis), MSC (voor gevangen vis), Beter Leven, enz. De toename wordt gedeeltelijk toegewezen aan de toename van het aanbod in de supermarkten.

Dat grotere aanbod is een reactie op een grotere vraag. En daar zit de ‘macht’ van de consument (wij dus). Wat wij kopen bepaalt mede wat wordt geproduceerd. Als individu zijn we een kleine schakel in dat traject, maar veel individuen samen hebben een groot effect. Koop dus duurzame producten, maar wel producten die u ook echt gebruikt; kleine moeite met groot resultaat. Samen hebben we duurzame invloed.

Het aardige broertje van de reus

Er was eens een reus die het hele rijk bezighield. Alle onderdanen werkten hard om de reus tevreden te stellen, want de reus had gezegd dat als hij niet telkens groeide het slecht met de mensen zou aflopen. De mensen waren bang voor de reus, maar er waren ook veel mensen die de reus juist heel aardig vonden, want zij kregen kado’tjes van hem en mochten met hem mee-eten tot ze er heel dik van werden.

Nu was het lastige dat de reus heel veel poepte en hoe meer hij at hoe meer hij poepte. Eerst roken de mensen dat nog niet zo erg, en verstopte hij zijn poep ook nog goed, zodat de mensen het niet zo erg zagen en roken. Maar na een tijdje waren alle verstopplekken vol en kon de poep niet meer verstopt worden. Ook werd de stank steeds erger. Er werden mensen ziek van.

uit Book of giants van Petar Meseldzjija Art http://www.petarmeseldzijaart.com/ https://www.facebook.com/pages/The-art-of-Petar-Meseld%C5%BEija/383454718432091

uit Book of giants van Petar Meseldzija
http://www.petarmeseldzijaart.com/
https://www.facebook.com/pages/The-art-of-Petar-Meseld%C5%BEija/383454718432091

Maar de reus bleef dreigen dat als hij niet groeide het slecht met de mensen zou aflopen.

Op een gegeven moment begonnen er mensen zich af te vragen wat de gevolgen waren van al die poep en die stank. Ook vroegen ze zich af of wat er zou gebeuren als de reus niet meer groeide. Ze gingen op zoek naar het kasteel van de reus.

Toen ze dat gevonden hadden bleek de reus een broertje te hebben dat niet zoveel at en niet zoveel poepte. Eerst kende niemand dat broertje, maar toen ze hem leerden kennen vonden ze hem veel aardiger dan de grote reus. Het broertje hoefde niet zoveel als zijn grote broer en vond het fijn als de mensen zelf ook wat over hielden. Daarom poepte hij veel minder en hadden veel meer mensen genoeg te eten. De grote reus werd woedend en begon nog harder te dreigen. Zijn vrienden wilden hem graag helpen, want zij waren bang dat ze niet meer mochten mee-eten. Zij vertelden de mensen dat het echt erg zou zijn als de reus niet meer groeide en bedachten steeds nieuwe manieren om de reus te voeden.

De grote reus heette Economie en zijn broertje alleen maar Eco, want hij was nog maar klein.

Seizoensgebonden

Seizoensgebonden

Op 17 maart 2016 stond in onze krant dat er al asperges werden geoogst die in verwarmde grond stonden, onder een speciale folie; kortom: klaargestoomd. (Het officiële aspergeseizoen begint traditioneel op de tweede donderdag van april. ) Het bericht valt in het rijtje waar ook de paaseitjes onder vallen die vorig jaar al in januari (2,5 maanden(!) voor Pasen) in de winkel lagen: lekker, maar veel te vroeg aangeboden.paaseitjes

Waar komt die wens vandaan om altijd maar alles beschikbaar te hebben? Wat doet het met mensen als je geen houvast meer hebt aan seizoenen en (nationale) feestgebruiken? Als alle dagen op elkaar lijken? Wat is er mis met wachten tot het seizoen is aangebroken? Er zijn talloze, volgens mij commercie-gedreven, initiatieven die een ‘natuurlijk’ jaarritme verhinderen en daarmee rustmomenten en houvast doen verdwijnen. Ook de koopzondag valt voor mij in dit rijtje. Een dag waarop je niet naar de winkel kunt geeft een herkenbaar punt in een week en nodigt uit om eens iets anders te gaan doen en beter vooruit te kijken (De boodschappen voor zondag alvast op zaterdag kopen).

Het zijn waarschijnlijk marketingmensen geweest die de opvatting dat bepaalde producten bij bepaalde tijden horen al direct hebben afgeserveerd met de term dat het ‘hopeloos ouderwets’ is. Knap gevonden, want wie wil nou ouderwets zijn?

Ik vind het jammer dat de warmte van seizoensgebonden activiteiten en producten als ouderwets wordt bestempeld. Ik ben dan maar ouderwets, maar voor mij gaat het niet enkel om een product. Dat noem ik liever traditioneel. Juist het feit dat een product aan een bepaalde tijd in het jaar is verbonden maakt het bijzonder en waard om naar uit te kijken.

Bert Wolters, 2016-03-25

Ik heb de oplossing! Wat is het probleem? (Deel 2)

Ik heb de oplossing! Wat is het probleem? (Deel 2)

In mijn vorige blog van 21 februari jl. heb ik verteld over de organisatieadviseur die uitgaat van zijn eigen specifieke managementsysteem en daarbij gaat kijken hoe uw organisatie daarin kan worden gepast.

Iets dergelijks zien we nu op grotere schaal gebeuren rondom het terugdringen van de CO2-uitstoot. Er worden verschillende systemen gepromoot om deze uitstoot terug te dringen. Het is de hype van tegenwoordig: duurzaamheid.

Neem nu zonnepanelen. Die verdient u in een beperkt aantal jaren terug, dus u zou wel gek zijn als u ze niet aanschaft. Hetzelfde geldt voor LED-verlichting t.o.v. gloeilampen.

Of wat denkt u van afval gescheiden inleveren. In onze gemeente hebben we twee afvalcontainers: een groene voor het GFT-afval en een grijze voor de rest. De laatste jaren kunnen we plastic, blik, glas, en drankpakketten wegbrengen naar ondergrondse containers in het dorp. Nu hoef ik de grijze container nog maar een paar keer per jaar bij de weg te zetten i.p.v. elke twee weken. Dat bespaart geld (Ik betaal per leging).

Prachtig allemaal en het helpt ongetwijfeld om de CO2-uitstoot terug te dringen. Maar het zijn oplossingen voor de symptomen dat we gewoon veel te veel consumeren, terwijl we het probleem zelf niet aanpakken. Zonnepanelen zijn geweldig, maar minder energie gebruiken door ons gedrag te veranderen is nog veel beter. Doordat ik nu nog maar een paar keer de grijze bak buiten zet lijkt het alsof ik nog maar weinig afval produceer, maar de hoeveelheid verandert niet, terwijl die juist veel te groot is. Het is de redenatie van minister Schultz van Hagen: we kunnen op meer plaatsen 130 rijden want de auto’s zijn schoner geworden. Als we dan op onze oude snelheid blijven rijden hebben die autoverbeteringen effect; niet als we daarna gewoon harder gaan rijden.

Energie van zonnepanelen is niet gratis en afval scheiden vermindert de hoeveelheid niet. Alleen door minder te ge- en verbruiken pakken we het probleem aan en werken we aan een echte oplossing. Daar zit ook de uitdaging voor mijn klanten: hoe verminderen we onze verspilling door ons gedrag aan te passen?

Bert Wolters, 2016-02-28

De vraag bij de oplossing van 21 februari was:

uit: Waanzin Waanzuit, Marcel Gotlib

Bron: Waanzin Waanzuit, Marcel Gotlib

Ik heb de oplossing! Wat is het probleem?

Ik heb de oplossing! Wat is het probleem? (Deel 1)

U kent ze wel: de organisatiemodellen die al uw problemen oplossen als u die maar in het voorgeschreven format invoegt. Natuurlijk is het verhelderend om naar een bepaalde systematiek toe te werken die je consequent doorvoert, maar is de gekozen systematiek wel de beste voor uw organisatie? Het kost veel moeite om het systeem in te voeren en alle medewerkers vertrouwd te maken met het systeem.

Bij een vorige werkgever werd een managementsysteem ingevoerd waarvoor het voltallige management ruim een week op cursus moest. Ik heb managers regelmatig horen zuchten over hoe ingewikkeld het systeem was. Hoe lang zou dat systeem succesvol zijn?

Bron: waanzin Waanzuit, Marcel Gotlib

Bron: Waanzin Waanzuit, Marcel Gotlib

 

Een grote klant van mij voerde ISO 9000 in, wat leidde tot een meter handboeken. Die moesten allemaal bijgehouden worden als er iets wijzigde. Hoe lang houd je dat vol? Een andere klant haalde in dezelfde periode zijn ISO-certificering met 8 pagina’s tekst. De directeur vertelde me: ‘We hebben opgeschreven hoe we het nu doen, en bij de controle bleek dat we het handboek goed volgden. Daarom kregen we het certificaat.’

Pas je je handelen aan aan het systeem of pas je het systeem aan aan je handelen?

We hebben er al heel wat gezien: organisatiemodellen of managementsystemen die een hype werden en er zullen nog veel volgen. Maar zoals bij veel hypes; ze gingen over. (Dat heb je met hypes). Wie kent nog de WEBA-methodiek, of de MANS-filosofie?

Wat gebeurt er als we de volgorde omdraaien: eerst een neutraal iemand helder in beeld laten brengen waar het knelpunt zit en dan pas de beste oplossing daarbij zoeken? Dat is dus niet degene die vanuit zijn eigen systeem kijkt hoe uw organisatie daarin kan worden gepast om daarna met de (verrassende) oplossing te komen.

Volgende week deel 2 van de blog over de hype van nu: duurzaamheid. Nieuwsgierig? Laat het even weten via bert@ruimteinprojecten.nl. Dan stuur ik u het vervolg toe.

Bert Wolters, 2016-02-21

De halfvolle boekenkast

De halfvolle boekenkast

Vrij recent heb ik een nieuwe smartphone aangeschaft met 8 GB intern geheugen, want dan heb je veel ruimte om allerlei handige apps te installeren. Als ik deze 8 GB visualiseer als een boekenkast ziet het er ongeveer zo uit:boekenkast 1

Nu blijkt 8 GB niet zoveel te zijn, want meer dan de helft (4,33 GB) wordt al ingenomen door ‘het systeem’. Dan wordt de ruimte in de boekenkast al veel kleiner:boekenkast 2

Helaas zijn we er dan nog niet, want er is ook nog een aantal onwrikbaar vastgeklonken apps die de fabrikant me opdringt zoals Google Play Books, Google Play Films, enz. Ik zal ze nooit gebruiken, maar kan ze niet verwijderen; als ongevraagde catalogi die vastgeplakt zijn in mijn boekenkast. Totaal is dit ook bijna 1 GB.

Daar komt nog bij dat deze apps me telkens lastigvallen dat ze geüpdate moeten worden. Ik heb het als volgt gevisualiseerd:boekenkast 3

De centrale rode plaats geeft aan dat ze nogal opdringerig in het oog springen.

Bij een boekenkast zouden we deze verhouding van kast versus zelfgekozen inhoud absurd vinden. Waarom vinden we het dan normaal bij een smartphone? Smart phone, stupid people?

 

Bert Wolters, 2016-02-16